Koptekst 1
Installations
PATRICK
Door Marte Morel
Vanuit het essay “Wij zijn allen Ophelia” heeft Marte een kortfilm in een installatie verwerkt. Een dromerige, eenzame wereld waarin een jonge vrouw zich in bevindt met een hoofd, genaamd Patrick. Net als in de film Castaway, waarin het personage van Tom Hanks vier jaar lang zich vermaakt met een volleybal, is Patrick de ‘Wilson’ van de jonge vrouw. Marte heeft veel inspiratie gehaald uit de filmregisseur Sofia Coppola waarin er op een herkenbare manier het leven van jonge vrouwen wordt getoond. Ze brengt dan ook haar grote dank uit naar Zico Koekkoek en Luka Katzenbauer die haar visie in deze film hebben verwezenlijkt door hun cameravoering en color grading.
PATRICK: Een film in installatie over een eenzame ontdekking van een jonge vrouw en Patrick.
Neem een kijkje op de website van Zico Koekkoek en Luka Katzenbauer:
MET DANK AAN ALLE DINGEN
Door Manon Verniers
MET DANK AAN ALLE DINGEN: Een (video) installatie waar de dingen tot leven.
Een ode aan de dingen, een installatie waar objecten elkaar tegemoetkomen, waar ze mogen bestaan. Manon Verniers poogt hiermee objecten een stem te geven, het menselijke middelpunt voorzichtig naar de rand te duwen, en de wereld rondom ons — de dingen, de materialen, de constructies — te laten spreken, fluisteren, kraken.
Ze had de drang om het onbekende van het object-zijn écht te betreden. Om te onderzoeken hoe ze een object op scène bewonderbaar kan maken zonder het te laten lijken op een mens. Hoeveel controle geef ik aan het ding zelf? Hoeveel ruimte laat ik aan mijn eigen verbeelding? En durf ik te vertrouwen op wat ontstaat als ik écht luister naar een object zonder het te vertalen naar een menselijke taal?
DOOR EEN KNUFFEL
Door Ine Roeder
Als ik kon, had ik in de wetgeving geplaatst dat een beleefde en respectvolle manier van begroeten enkel en alleen 'hallo' zeggen is. Kort en krachtig, herkenbaar in talloze talen en nog belangrijker, je raakt niemand aan.
Ik heb het gevoel dat ik niet de enige ben die boos wordt bij
aanraking, maar mijn ruggengraat ook. Ze verandert in een
kruising tussen draak en beschermengel. Soms ontwijkt het een hand nog voor ik die in mijn zichtveld had opgenomen, andere keren heb ik het gevoel dat het zichzelf tussen mijn
schouderbladen doorbijt en over mijn hoofd heen vuur spuwt
naar degene die me zonet een knuffel gaf.
Performer en begeleider Demi Dijstelberge
Met dank aan:
Marc Zwietink
Jean-Paul Caelen
Benjamin Bas Verwegen
0 VOID
Door Jonna Ave Mulder
Met 0 VOID onderzoekt Jonna Ave menselijke ervaring van ruimte:
In deze installatie wordt die hernieuwde kennismaking met ruimte vorm gegeven. Door te spelen met blokken en figuren wordt de bezoeker uitgenodigd om ruimtelijkheid opnieuw te voelen en ontdekken, en het resultaat te bewonderen in het mini-universum dat deze kijkdoos vormt.
Haar onderzoek naar ruimtelijkheid en materialiteit omvat zowel haar beeldende praktijk als een essay. In deze installatie komen die lijnen samen: oervormen, rituelen uit het badhuis, liminale ruimtes, landschappen en de relatie tussen ruimte en voedsel. In het bijzonder het ei, een oervorm die zowel vertrouwd als vreemd blijft.